Na tien jaar RUW werd het tijd voor een nieuwe website! En net als bij het ontwerp van de eerste RUW-website vroeg Huis73 aan grafische ontwerper Richard Pijs van Studio PAKK om een nieuwe look & feel te ontwerpen, en dat is fantastisch gelukt!Veranderingen De oude website van RUW was onderscheidend, fris, rebels, speels. In de afgelopen tien jaar is RUW volwassener geworden, en dat zie je terug in het uiterlijk van de nieuwe website. De harde, speelse kleuren en grafische vormgeving hebben plaats gemaakt voor een wat rustiger beeld. Richard: “Afbeeldingen op het internet zijn meestal in kleur. Door ze om te zetten naar monochroom, ontstaat er een samenhang van de diversiteit aan onderwerpen binnen RUW. Daarnaast staat dit als metafoor voor ‘ontwikkeling’, waarbij één kleur evolueert naar full color, net zoals debatten of ideeën zich ontwikkelen op het RUW-platform. Dit benadrukt het proces van idee-ontwikkeling.” SpeelsheidToch heeft RUW naast een volwassener uiterlijk, ook zijn speelsheid behouden. Ruud Geven: "We wilden toch iets bewaren van de oude stijl. Wekelijks zal er een nieuw citaat op de voorpagina verschijnen, als commentaar op de stad, de wereld om ons heen, of een uitspraak door een gast uit een van onze programma's. Soms vriendelijk, soms bijtend, soms lui. We zullen die quote's ook regelmatig delen via andere kanalen. Nieuwe mogelijkhedenDe website biedt nu ook meer functionaliteit dan slechts programma's aankondigen. Ruud Geven: "We hebben nu de mogelijkheid om belangrijke bronnen bij maatschappelijke thema's aan te bieden. Bij de programma's van RUW zie je vanaf nu boeken, podcasts of websites verschijnen waar een bezoeker zich verder in kan verdiepen. Verder misten we de afgelopen jaren een manier om nieuwsberichten of verslagen te publiceren. Nu kan dat wel! We denken er ook over na om opinie-stukken te gaan publiceren via de website: dat past bij onze rol rondom debat."ReserveringssysteemRUW is het debatpodium van Huis73. De website is (aan de achterkant) daarom nu volledig onderdeel geworden van www.huis73.nl. Programma's zijn voortaan op beide sites te vinden. Tickets reserveren zal ook op dezelfde manier gaan als op www.huis73.nl. Wanneer bezoekers een plek willen reserveren, dan kun je je als gast aanmelden of een Huis73-account aanmaken. De website is nu live: houd www.ruwdenbosch.nl in de gaten voor onze toekomstige programma's! Of schrijf je in op de nieuwsbrief! Veel plezier met kijken!

Het angstaanjagende gevaar van imperialismeColumn door Ella Visser, student Fontys Journalistiek in TilburgStel je een wereld voor waarin het recht van de sterkste geldt.Waar grootmachten hun politieke en economische macht afdwingen en de wereld opdelen in drie invloedssferen: Verenigde Staten, China en Rusland. Tijdens het programma van RUW, Amerika en de aanval op Europa, werd besproken dat dit geen theoretisch beeld meer is maar een serieuze mogelijkheid. Het idee dat de wereldorde zou worden overgelaten aan Amerika, China en Rusland, zorgde voor een golf van ongemakkelijk gewiebel door de zaal. Dat is niet zonder reden. Rusland, Amerika en China zijn grootmachten die denken recht te hebben op een invloedsfeer buiten hun eigen landen. We weten al lang dat het Poetins wet dream is om de Russische invloed in de voormalige Sovjetstaten te herstellen. Hiervan is Oekraïne het meest bloederige voorbeeld in Europa sinds de tweede wereldoorlog. Trump ziet Zuid-Amerika als zijn ‘achtertuin’. Met de ontvoering van de Venezolaanse president probeert hij nu de macht in het land over te nemen. Hoe dat in deze tijd kan vind ik te bizar voor woorden. De VS, ooit onze bondgenoot, dreigt nu om Groenland binnen te vallen. Want ook Groenland ligt op hún westelijk halfrond. Xi Jinping heeft ook al langer territoriale ambities in Azië. Neem Hongkong als voorbeeld en de dreiging richting Taiwan. Of Tibet dat ze met geweld hebben bezet. Maar de gedachte dat het deze grootmachten gaan zijn die met enkel hun invloedsfeer over de wereld gaan heersen, klopt niet. Ze lijken soms de enige te zijn, omdat ze met hun agressieve handelen het meest in het nieuws komen. Maar laten we niet vergeten dat er ook andere grootmachten zijn. Europa heeft gecombineerd een van de grootste economieën ter wereld, waardoor die van Rusland in het niet valt. Het verschil is alleen dat Europa geen tanden laat zien, maar een pen hanteert. De wereldorde verandert in sneltreinvaart en die onzekerheid voedt angst. Internationale organisaties zoals de VN kijken machteloos toe terwijl het ene land het andere binnenvalt. Europa beschikt over enorme economische en politieke invloed, maar zonder geloofwaardige bescherming is die macht kwetsbaar. We hebben ook nog steeds de VS als belangrijkste handelspartner en dit moet zo snel mogelijk veranderen. We moeten als Europa beseffen, dat we geen bondgenoot meer zijn van Amerika. De VS, en dan vooral Trump, is te onvoorspelbaar om zo afhankelijk van te zijn. Wij moeten ons nu nog koest houden terwijl we ons militair versterken. We moeten niet meegaan in de verheerlijking van geweld, maar ons ook niet langer verschuilen achter morele superioriteit. Want zodra autoritaire leiders democratie als een hinderpaal gaan zien, wordt het gevaarlijk…en is neutraliteit geen optie meer.

 Amerikaanse aanval op EuropaDe postliberale draaiVerslag door Dieuwertje van Schadewijk Sinds president Trump aan zijn tweede termijn is begonnen, zijn de VS als grote bondgenoot van Europa onherkenbaar geworden. Amerika gaat keihard in de aanval tegen de liberale orde die het zelf heeft gebouwd. Tegen de achtergrond van Trumps dreigementen rondom Groenland gaan Amerika-kenner en jurist Kenneth Manusama en schrijver en historicus Ewoud Kieft op 20 januari in een volle zaal in gesprek over de gevolgen die deze ontwikkelingen kunnen hebben voor Europa. Wat we nu zien, zegt Kenneth Manusama, is dat de democratie in de VS op de tweede plek staat - na het algemene belang, ‘the common good’. Een grote sterke leider en de elite bepalen wat de heersende cultuur moet zijn, en alles hangt daar vanaf. Het liberale discours over mensenrechten en individuele rechten past daar niet langer in, en is ondergeschikt aan het algemene belang. Ewoud Kieft ziet een parallel met de manier waarop Europese denkers in het begin van de twintigste eeuw meegingen in het verhaal dat de liberale orde verderf zaaide. Zij formuleerden een gefundeerde kritiek op de modernisering, die stond voor een gebrek aan geborgenheid, een ‘thuis’. Ditzelfde denken vormt de motor achter de ideologische beweging rondom Trump die een postliberale orde probeert te bewerkstelligen. Een nieuwe wereldordeDe onlangs verschenen National Security Strategy heeft Europese leiders opnieuw op scherp gezet. De Amerikaanse regering beschouwt de wereld als een geheel van soevereine staten, legt Kenneth uit. En in dat geheel lijkt Europa niets meer te betekenen. Ter illustratie laat hij een foto zien van Trump en Poetin die elkaar de hand schudden. De grote afwezige hier is natuurlijk president Xi, voegt Kenneth toe. De wereld die de Amerikanen voorstaan moet namelijk worden opgedeeld in drie delen: de VS, Rusland en China. “Europa moet blijkbaar onder de Russische invloedssfeer vallen”, zegt Kenneth. Als het aan Trump ligt wordt de Russische economie opgepompt en als gevolg daarvan zal de EU intern verzwakt raken. Vanuit die opvatting kun je verklaren waarom Trump zo’n ding maakt van Groenland, zegt Kenneth. “Hij is net een hond; hij ruikt bloed”.Het postideologische EuropaHoe moeten we hier weerstand aan bieden? “We winnen het niet alleen met verontwaardiging, door Trump de grote oranje bullebak te noemen”, stelt Ewoud. We moeten strategisch denken. We moeten manieren bedenken om overeind te blijven hier”, vervolgt hij. Het lastige is dat we verrast zijn door de felheid en retoriek van de VS, stelt Kenneth. We zijn in Europa zo postideologisch dat we ons niet kunnen voorstellen dat Rusland ons zou kunnen aanvallen. “Wij redeneren niet meer vanuit principes; onze politici hebben dat harde ideologische vuur niet. Als er al een ideologie is, dan is het die van de markt. En omdat we zo postideologisch zijn kunnen we niet goed begrijpen wat er nu in de VS gebeurt. We voelen ons niet werkelijk bedreigd, en daarom is concrete stappen zetten zo moeilijk.”Ewoud stelt dat de EU een beschadigd ‘merk’ is. ‘Europa’ staat voor het failliet van het liberalisme, voor een doorgeschoten individualisme. Hij denkt dat we in Europa nationale offers zullen moeten brengen om een vruchtbare samenwerking te kunnen realiseren, én om de urgentie van dit alles invoelbaar te kunnen maken voor EU-burgers.  Maar er is meer nodig, denkt hij. Onze politieke cultuur is conflict-vermijdend. “Als je met rechts praat, maakt je fascisme salonfähig, is de gedachte”, stelt hij. Volgens hem moeten we af van die angst: “we moeten vaker met elkaar in gesprek vanuit ideologische botsingen; juist daaruit kan een gezonde democratie voortkomen”. Een derde termijn?Aan het einde van het gesprek komen we weer terug bij de situatie in Amerika. Beide sprekers zijn het erover eens dat de Democraten vooralsnog geen coherent alternatief verhaal hebben; de partij moet ideologischer worden. Niemand weet wat er rond de mid-terms gaat gebeuren. Zal Musk zich roeren? “Het kan heel akelig worden en het zou mij niets verbazen als Trump alles in gaat zetten. Het is zorgwekkend”, stelt Ewoud. Kenneth vraagt zich af hoe de VS, China en Rusland “gezellig gaan samenwerken in deze nieuwe wereldorde”. Hoe gaat dat eruit zien? De VS beginnen bovendien ook steeds meer op China te lijken, stelt hij, aangezien de regering bijvoorbeeld deelname heeft in grote bedrijven. “Ik denk ook dat Trump een derde termijn serieus wil realiseren”, voegt hij daaraan toe. Of die derde termijn er gaat komen is op dit moment hoogst onzeker. Maar als Europa weerstand wil bieden aan de postliberale draai, moet het misschien óók weer ideologisch durven zijn. Wat dat precies betekent, gaan we de komende tijd zien.