Het angstaanjagende gevaar van imperialisme
Column door Ella Visser, student Fontys Journalistiek in Tilburg
Stel je een wereld voor waarin het recht van de sterkste geldt.
Waar grootmachten hun politieke en economische macht afdwingen en de wereld opdelen in drie invloedssferen: Verenigde Staten, China en Rusland. Tijdens het programma van RUW, Amerika en de aanval op Europa, werd besproken dat dit geen theoretisch beeld meer is maar een serieuze mogelijkheid.
Het idee dat de wereldorde zou worden overgelaten aan Amerika, China en Rusland, zorgde voor een golf van ongemakkelijk gewiebel door de zaal. Dat is niet zonder reden. Rusland, Amerika en China zijn grootmachten die denken recht te hebben op een invloedsfeer buiten hun eigen landen. We weten al lang dat het Poetins wet dream is om
de Russische invloed in de voormalige Sovjetstaten te herstellen. Hiervan is Oekraïne het meest bloederige voorbeeld in Europa sinds de tweede wereldoorlog. Trump ziet Zuid-Amerika als zijn ‘achtertuin’. Met de ontvoering van de Venezolaanse president probeert hij nu de macht in het land over te nemen. Hoe dat in deze tijd kan vind ik te
bizar voor woorden. De VS, ooit onze bondgenoot, dreigt nu om Groenland binnen te vallen. Want ook Groenland ligt op hún westelijk halfrond. Xi Jinping heeft ook al langer territoriale ambities in Azië. Neem Hongkong als voorbeeld en de dreiging richting Taiwan. Of Tibet dat ze met geweld hebben bezet.
Maar de gedachte dat het deze grootmachten gaan zijn die met enkel hun invloedsfeer over de wereld gaan heersen, klopt niet. Ze lijken soms de enige te zijn, omdat ze met hun agressieve handelen het meest in het nieuws komen. Maar laten we niet vergeten dat er ook andere grootmachten zijn. Europa heeft gecombineerd een van de grootste
economieën ter wereld, waardoor die van Rusland in het niet valt. Het verschil is alleen dat Europa geen tanden laat zien, maar een pen hanteert.
De wereldorde verandert in sneltreinvaart en die onzekerheid voedt angst. Internationale organisaties zoals de VN kijken machteloos toe terwijl het ene land het andere binnenvalt. Europa beschikt over enorme economische en politieke invloed, maar zonder geloofwaardige bescherming is die macht kwetsbaar. We hebben ook nog steeds de VS als belangrijkste handelspartner en dit moet zo snel mogelijk veranderen. We moeten als Europa beseffen, dat we geen bondgenoot meer zijn van Amerika. De VS, en dan vooral Trump, is te onvoorspelbaar om zo afhankelijk van te zijn. Wij moeten ons nu nog koest houden terwijl we ons militair versterken. We moeten niet meegaan in de verheerlijking van geweld, maar ons ook niet langer verschuilen achter morele superioriteit. Want zodra autoritaire leiders democratie als een hinderpaal gaan zien, wordt het gevaarlijk…en is neutraliteit geen optie meer.
Ella Visser
